Bal’ım çok çekti Mayıs ayından beri.. Stomatitis ve Felv teşhisi kondu, ön dişleri hariç geriye kalanlar çekildi. Aylarca ilaç tedavisi aldı, kortizon kullanıldı.. Yemeden içmeden kesildi, ciddi kilo verdi, sadece nefes alıyordu. Ne gecem kaldı ne gündüzüm, gözümün önünde acı çekiyor olması, elimden bir şey gelmemesi, onu kaybetme korkusu canımı çok yakıyordu. Sürekli araştırma yapıyordum ve sonra İstanbul’da bir veteriner hekimden danışmanlık aldım, onun tavsiyesiyle ön dişlerini de çektirdim, tek bir dişi kalmadı kuzumun (Ayrıca felv falan da değilmiş). Adana’da ağız ve diş sağlığı konusunda bilinçli tek bir veteriner yok maalesef. Ha bu arada bir önceki diş çekiminden 5 adet parçada kalmış ağzında, onlar da temizlendi tabi. 1 ay içinde kaç kez anestezi aldı sayısnı unuttum, kaldıramayacağı endişesiyle mahvoldum her seferinde. Demem o ki aylarca uygulanan tüm tedavi boşmuş, o kadar ilaca, acıya gerek yokmuş. Yapılması gereken tek şey ağzında dişe dair tek bir şey bırakmamakmış.. Öyle paralar ödedim ki, şifa olsaydı helâl ederdim elbet ama çocuğuma çektirdikleri acıları, bana psikolojik olarak yaşattıklarını asla affetmeyeceğim. Şimdi onu böyle görmek benim için ne kadar kıymetli bilemezsiniz, ben çocuklarımı sahiplenirken onlara bir söz verdim; nefes aldığım sürece çok seveceğime, yanımda hep güvende olacaklarına, koruyup kollayacağıma dair. Ve onları huzurlu, mutlu görmek muazzam bir his. Beni seçtikleri için teşekkür ediyorum her gün 💜