Sanırım bu çocuğumu benim anlatmam gerekecek ve bunu tek fotoğrafla yapamayacağım. Benim deyimimle Minik, ama o kimine göre ayıcık kimine göre kıllı kimine göre kıvırcık. Biz onunla 4 sene önce yeni eve taşındığımda tanıştık. Sitede baktığımız çocuklarımız vardı zaten ama Minik tahminlerimize göre çobanlık yapamayıp bırakılmış kocaman tonti bir çoban köpeğiydi (içinde bir golden var). O kadar büyüktü ki biz onu 4-5 yaşlarında zannederken 1-1.5 yaşında anca vardı. Herkesin çocuğu kendine bebektir elbet fakat Miniğin içinde gerçekten bir bebek vardı. O büyük heybetine rağmen diğer köpeklerden dayak yiyip gelirdi sonra yanımızda ağlardı. Aklımız çıkardı kaybolduğunda bir yerde ısırıldıda orda kalıp öldü mü diye. 3 öğün yemeğini yemeden asla koşup gezmeye gitmezdi çünkü. Toplanmaların başladığı ilk zamanlar 1 hafta boyunca kayboldu aramadığımız dağ tepe sokak kalmadı imkansızdı kornayı duyunca gelmemesi o gelmedi. Camlarda sabahladım dedim kesin aldılar. 1 hafta sonra koşa koşa geldi mama yediği yere nasıl acıkmış ama nasıl mutlu bir baktık arkasında bir dişi 🤦🏻♀️ Tamam dedim kendine sevgili yaptı ona gidiyor geliyor. O kadar sevgi dolu bir çocuktu ki tüm sitenin çocukları başını okşamadan asla geçmezdi. Bakmayın böyle konuştuğuma sitede hayvan seven iki elin parmağını geçmez muhtemelen. Biri bir zaman rahatsız oluyoruz dediğinde cümlesinin devamı “ezanda bile uluyorlar” olmuştu. İnsanların merhametsizliği çok uzun zaman yordu bizi. Toplama araçları geldiğinde Miniği ve 3 arkadaşını nasıl saklayacağımızı bilemezdik yaş mamalarla tarlaların aşağılarına götürmekten tutun kornayla başka yere götürmeye kadar. Bundan 3 ay önce Mart ayında yapamadık. Şikayet etmişler burda köpekler var diye tabi yasa onları tutuyor deli gibi toplama yapılıyor zaten işlerine geldi hanginiz diyemedim mama kaplarını tekmeleyenler mi suları boşaltanlar mı çocuğuna aman yaklaşma ısırır diyenler mi kimseye soramadım nasıl vicdanınız el verdi diye. Sesim çıkmayana kadar ağladığımı hatırlıyorum o gün yanlış hatırlamıyorsam 8 araba geldi dedik sitede seri katil var herhalde. En yaşlı olan Dayı hiç koşmadığı kadar koştu o gün sitede Karabaş ve Mutlu boyun eğerek yorulup bitkin düştüler. Minik ne yaptı biliyor musunuz? Onu sevecekler sandı ve göbek açtı. Hepsi uyuşturucu iğneyle vurulup götürüldü. Alamadım bir süre nasıl alacaktım evde 3 kedi apartmanda oturuyorum ve konumuz 67 kilo bir çoban köpeği. Bulamadım yuva herkese herkese haber saldım dedim biri çıkacak bi yol bulunacak elbet. İlk ziyaret günü gittiğimde koşarak tellere yapıştı yanaklarını sevdirdi Karabaşla aynı kafese koymuşlar hah dedim o Miniği korur. Barınağın canlı yayın kamera sistemi vardı o kadar psikolojim alt üst olmuştu ki evdeyken işteyken durup durup kameralara bakıyordum iyiler mi birşey oluyor mu diye. İkinci ziyarete gidişimde tellere hiç yanaşmadı, yanaklarında gözyaşı olukları oluşmuştu sadece oğlum diye ağlayabildim. Kafesteki diğer köpekler bastırmıştı onu her zamanki gibi orda da dayak yemişti tabii ki şaşkın çocuğum. Gel zaman git zaman son 2 ziyaretimde beni gördüğü an kafese girdi hiç çıkmadı sadece ordan baktı. En son yine kameraları izlerken anlam veremediğim bazı görüntüler sonrasında dedim yok olmayacak hadi bismillah tasmayla gittik. Söz verdik diğerlerine de nasıl olur bilmiyorum ama söz verdik. Arabaya bindiğinde yol boyu kafası dışarıdaydı. Özgürlüğüne bakar gibi. Veterinerde hiç sesi çıkmadı aşılar yapıldı kanlar alındı ama onun hiç sesi çıkmadı. Sitede arabadan ilk indiğinde gördüm ben onu arkadaşlarını aradı. Belki o gün 4 saat dışarıda kaldık. Gittikleri koştukları gezdikleri yattıkları her yerde iç çekti. Kasları zayıflamıştı hani 6 ay bir yeriniz alçıda kalır ama çıktıktan sonra kullanamazsınız ya öyleydi 10 dakikada bir durup yolda oturuyorduk. O bayıla bayıla yuvarlandığı çimenlere hasret kalmış ilk 3 gün eve sokarken canımızdan can gidiyordu. Heryeri pire kene doluydu komikte olsa kırpmak zorunda kaldım evet heybeti gitti ama çok daha yumuşak halleriyle geri getireceğiz. Korkuyordum kocaman köpek evde bi havlamaya başlasa ne yapacaksın diye. Biliyor musunuz bir kere bile havlamadı hatta komiktir abartma diyeceksiniz belki ama ulumayı bile unuttuğu için bebeğe kelime öğretir gibi her ezanda beraber uluyoruz hatırlasın diye 😂 Şimdi ne mi oldu? Sanki eğitime gidip gelmiş gibi davranıyor eve girerken ayaklarını bile sildirmeden girmiyor. Film aslında yeni başlıyor Minik benim boğazımda kalan düğümümdü o kameraları her açtığımda sanki anlar gibi kameraya bakışları beni çok yıpratmıştı. Ben onun değil o benim şansım ben bunu biliyorum. Şimdi herkesin öyle bir şansı olabilmesi için sizi de daha fazla bunaltmadan hepsinin #pawtagramdayiz diyebilmesi dileğiyle.