1774348325663783 Anneciğim,
Ben iyiyim.Bunu okurken sakın gözlerin dolmasın demeyeceğim, çünkü seni tanıyorum. Daha ilk satırda burnunu çekmeye başlamışsındır bile.Ama beni düşününce aklına son günlerim değil, en güzel günlerimiz gelsin.Sabah uyandığında peşinden dolaşan halim gelsin.
Eve geldiğinde kapıda seni bekleyişim gelsin.Canın sıkkınken sessizce yanına yatışım gelsin.Çünkü benim hayatımın özeti buydu:Sen.Ben dünyaya geldim, büyüdüm ve seni buldum.Bir köpek için bundan daha güzel bir kader olabilir mi?Bazen “Keşke biraz daha kalsaydın” dediğini duyuyorum.
Ben de isterdim.Bir yürüyüş daha yapmayı,
Bir kez daha başımı dizlerine koymayı,
Bir kez daha seni kapıda karşılamayı.Ama biliyor musun? Giderken içimde eksik kalan şey sevgi değildi. Çünkü sen bana bir ömürlük sevgiyi kısa bir hayata sığdırdın. Şimdi senden istediğim tek şey var. Kendini yarım bırakma. Ben senin gülüşünü çok seviyordum. Kahkahalarını seviyordum.
Köpeklere görünce heyecanlanmanı seviyordum. Hayat dolu olmanı seviyordum.
O yüzden ne zaman mutlu olursan, Romeo olsaydı çok sevinirdi” diye düşün. Çünkü gerçekten öyle. Ben seni izlerken üzgün değilim. Sadece bazen elimi uzatıp yüzüne dokunamamak canımı sıkıyor. Ama sen beni her andığında aramızdaki mesafe biraz daha kısalıyor sanki. Ve bir şey daha söylemek istiyorum. Ben hiç gitmedim aslında. Sen hâlâ yürürken yanına bakıyorsan, Bazen durduk yere beni düşünüyorsan, Kalbinin bir köşesinde bana yer ayırıyorsan. Ben oradayım. Çünkü bazı sevgiler vedayla bitmez. Sadece görünmez olur. Şimdi gözyaşlarını sil. Sonra da benim yerime bir kere gül. Çünkü seni mutlu görmek, burada bile hâlâ en sevdiğim şey.
Sonsuza kadar senin çocuğun,
Romeo 🐾🤍